سرویس بین الملل «سراج24»: این روزها پایان بحران سوریه محور مذاکرات در سفرهای مختلف مقامات سیاسی کشورهای مخالف و موافق جنگ علیه سوریه می باشد.
پس از آنکه وزرای خارجه آمریکا و روسیه به توافق نسبی برای نظارت بین المللی بر انبارهای شیمیایی سوریه رسیدند، بیشترکشورهای جهان از راه حل سیاسی جهت برون رفت از وقوع جنگی دیگر در خاورمیانه حمایت کردند.
در بازتاب های توافق ژنو در مورد حمایت از حل بحران سوریه به طرق دیپلماتیک؛ امیدواری کشورهایی همچون ایران، عراق و روسیه "جلوگیری از ترویج رفتارهای افراطی در صحنه بین المللی" می باشد.
جان کری وزیر امورخارجه آمریکا نیز در سفر اخیر خود به اراضی اشغالی، قول تصمیم سازی های بزرگ (از بین بردن انبارهای شیمیایی دولت سوریه) را به همدستان صهیونیستی خود داده است.
طی روزهای اخیر که رئیس پارلمان عراق در ایران به همراه 16 تن از نمایندگان مجلس این کشور به سر می برد و در دیدار با آقای لاریجانی همتای ایرانی در کنفرانس مشترک خبری، به موضوعاتی همچون برقراری آتش بس، عقب نشینی نیروهای خارجی و تعیین جدول زمانی برای برگزاری انتخابات از سوی مقامات عراقی اشاره شد.
موارد ذکر شده در قالب طرح نه ماده ای عراق به کشورهای منطقه نظیر ترکیه و عربستان سعودی هم ارائه شده است ، اما بازهم این سوال مطرح می شود که چرا این کشورها هنوز بر طبل جنگ می زنند و حتی وعده تدارک جنگ را نیز داده اند؟
در واقع آنچه که امروزه مطرح است؛ دلسوزی به حال مردم سوریه نیست بلکه بهانه جویی برای خلع سلاح است. همگان به این امر واقفند که حمله به سوریه بدون مجوز سازمان ملل، مجوز دادن به کشورهای دیگر برای تحرکات مشابه می باشد و نمودی از رویکرد دوگانه غرب است که اذعان می دارد "چه به دموکراسی اعتقاد داشته باشیم، چه نداشته باشیم... باید منافع خود را با ارزشهایمان پیوند زنیم."
دعوی حقوق بشر کشورهای غربی در حالی صورت می گیرد که ناآرامیهای خونین به حمایت همین مدعیان و همپیمانان منطقهای آنها به ویژه قطر، عربستان سعودی و ترکیه از سال ۲۰۱۱ گریبانگیر سوریه شده و براساس گزارش ها، طی شمار آوارگان سوری که در ۲۹ ماه گذشته خانههای خود را ترک کردهاند به ۲ میلیون نفر رسیده است.
با وجود این، آمریکا و همکاران و همپیمانان آن در حال حاضر سعی دارند تا از این گزارش به عنوان تصدیقی برای اینکه دولت سوریه مسئول آوارگی و کشتار مردم بوده است، بهره ببرند.
این درحالی است که مجامع بین المللی من جمله سازمان ملل، به گونه ای جانبدارانه عمل می کنند و به طورکلی از یاد برده اند که مسئولیت "مخالفان" در حمله های شیمیایی اخیر و حامیان مالی و تسلیحاتی سازمانهای تروریستی درون سوریه و خارج از آن به چه نحوی می باشد.
در آخر باید اشاره کرد؛ شرایطی که در روزهای اخیر پیش آمده (توافق روسیه و آمریکا جهت از بین بردن سلاح های شیمیایی سوریه و از بین بردن خطر جنگی دیگر در خاورمیانه) نشانه هایی از مختصر عقلانیت دارد. "چراکه سوریه می تواند با دادن امتیازی بسیار ناچیز، تهدید یک اقدام نظامی علیه خود را از بین ببرد."



